Cmentarz wojenny nr 255 – Wietrzychowice
![]() | |||
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Wietrzychowice | ||
Typ cmentarza | wojenny | ||
Stan cmentarza | nieczynny | ||
Liczba pochówków | 122 | ||
Architekt | Johann Watzal | ||
Położenie na mapie gminy Wietrzychowice ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu tarnowskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Cmentarz wojenny nr 255 – Wietrzychowice – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej znajdujący się we wsi Wietrzychowice w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Wietrzychowice. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VIII okręgu brzeskim cmentarzy tych jest 52[2].
Opis cmentarza
Znajduje się na cmentarzu parafialnym, w pobliżu kościoła. Jego projektantem był Johann Watzal. Cmentarz zbudowany jest na planie prostokąta. Ogrodzony jest charakterystycznym murem wykonanym z betonowych, ażurowych elementów. Wejście przez bramkę zamykaną dwuskrzydłową furtką z metalowych rur. Od bramy szeroka alejka prowadząca do pomnika centralnego. Jest to wkomponowany w tylne ogrodzenie cmentarza duży betonowy krzyż łaciński z betonowa ścianą, na której zamontowano tablicę inskrypcyjną z napisem[3]:
„STRÖME BLUTES SIND GEFLOSSEN
STARKER FUHLT UNS DAS GESCHICK
TRÄNENSTRÖME SIND VERGOSSEN
KUHNER LEUCHTET UNSER BLICK
JUNG AUS EUREM HELDEN TOD
STIEG DES RECHTES MORGENROT!”
W wolnym przekładzie oznacza on: Płynęły rzeki krwi. Silniejszy był od nas los. Przelało się morze łez. Lecz śmielej patrzcie w przyszłość, bo z naszej bohaterskiej śmierci powstała jutrzenka wolności.
Po obu stronach alejki ustawiono w rzędach mogiły żołnierzy z nagrobkami w postaci różnego rodzaju żeliwnych krzyży osadzonych na betonowym cokole. Krzyże posiadają blaszane imienne tabliczki[3].
Polegli
Pochowano tutaj 122 żołnierzy armii austro-węgierskiej[3]. Zidentyfikowano 67. Wśród zidentyfikowanych większość zginęła w dniach 2–4 maja 1915 roku, a więc podczas wielkiej ofensywy sprzymierzonych wojsk austriacko-niemieckich zwanej bitwą pod Gorlicami. Podczas tej ofensywy doszło do przełamania frontu i Rosjanie przepędzeni zostali daleko na wschód. Wśród poległych są nazwiska polskie[4].
Losy cmentarza
Austriacy rozpoczęli budowę cmentarza w 1915 roku, zaraz po wygranej bitwie pod Gorlicami. Rosnące na cmentarzu stare drzewa zasadzone zostały jeszcze podczas budowy. Z czasem jednak cmentarz uległ pod wpływem czynników przyrody częściowemu zniszczeniu[2]. Wykonano generalny remont cmentarza. Alejki cmentarza wysypano tłuczniem i odnowiono wszystkie elementy cmentarza.Trawa jest koszona, cmentarz jest pielęgnowany i jest w bardzo dobrym stanie[5].
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024 [dostęp 2014-08-09] .
- ↑ a b Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne. Tom III. Bochnia-Limanowa-Brzesko. Rewasz, 1998. ISBN 83-85557-52-0.
- ↑ a b c Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5
- ↑ Spis poległych w I wojnie światowej. [dostęp 2016-03-29].
- ↑ Robert Kozłowski. Cmentarze I wojny. [dostęp 2016-03-29].
Galeria zdjęć
- Trzy krzyże na cokołach
- Jedna ze stel
- Ogólny widok
-