Cmentarz wojenny nr 247 – Szczucin
![]() Cmentarz wojenny nr 247 z I wojny światowej | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Szczucin | ||
Typ cmentarza | wojenny | ||
Stan cmentarza | nieczynny | ||
Powierzchnia cmentarza | 400 m² | ||
Liczba pochówków | 100 | ||
Liczba grobów | 12+53 | ||
Data otwarcia | 1915 | ||
Architekt | Johann Watzal | ||
Położenie na mapie Szczucina ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu dąbrowskiego ![]() | |||
Położenie na mapie gminy Szczucin ![]() | |||
![]() | |||
|
Cmentarz wojenny nr 247 – Szczucin – austriacki cmentarz z I wojny światowej w miejscowości Szczucin, gminie Szczucin w powiecie dąbrowskim, województwie małopolskim. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VII okręgu dąbrowskim cmentarzy tych jest 9[1].
Opis cmentarza
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Cmentarz_wojenny_nr_247_-_Szczucin_1.jpg/220px-Cmentarz_wojenny_nr_247_-_Szczucin_1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bf/Cmentarz_wojenny_nr_247_-_Szczucin_5.jpg/220px-Cmentarz_wojenny_nr_247_-_Szczucin_5.jpg)
Cmentarz znajduje się w środkowej części cmentarza parafialnego w Szczucinie. Wykonano go na planie prostokąta o rozmiarach 28 × 15 m. Projektantem był Johan Watzal. Ogrodzenie cmentarza od strony wschodniej składa się z betonowego muru, za którym znajduje się ziemny pagórek. Z pozostałych stron są to betonowe słupki, pomiędzy którymi umieszczono poręcze ze stalowych rur. Wejście przez bramkę od strony zachodniej, Bramkę tworzą dwa betonowe słupki i niska żelazna furtka. Głównym elementem cmentarza jest pomnik wykonany w formie portyku ozdobionego stylizowanym wizerunkiem skrzyżowanych luf armatnich, wyróżnionego ze ścianki, która stanowi ogrodzenie nekropolii od wschodu. Groby żołnierzy umieszczone w czterech równoległych rzędach. Otoczone są betonowymi krawężnikami, pomiędzy którymi znajdują się równoległe ścieżki. Groby zwieńczone są kilkoma rodzajami żeliwnych, kutych krzyżów[2].
Środkową część cmentarza pomiędzy bramka wejściową, a ścianą z ozdobnym portykiem tworzy plac centralny. Pochowano na nim w odrębnej kwaterze 57 żołnierzy radzieckich poległych w 1945 r., a na portyku umieszczono poświęconą im tablicę pamiątkową. Nazwiska tych żołnierzy są nieznane[2].
Cmentarz zachowany jest w bardzo dobrym stanie, wszystkie krzyże żeliwne istnieją. Został odremontowany i jest regularnie pielęgnowany[2].
Spis poległych
Na cmentarzu pochowano 56 żołnierzy austro-węgierskich, 3 niemieckich i 39 rosyjskich i 2 żołnierzy serbskich w 53 grobach pojedynczych i 12 zbiorowych. Cmentarz jest w bardzo dobrym stanie. Pochowani na tym cmentarzu żołnierze austro-węgierscy należeli do bardzo wielu jednostek: do 4, 5, 39, 40, 76 i 89 pułku piechoty, 11,12, 13,15, 18, 22, 31 i 36 pułku piechoty landwehry, 5,12,13,18 i 20 pułku piechoty honwedu, 3 pułku huzarów, 2 pułku huzarów honwedu, 33 pułku artylerii polowej, 5 i 11 batalionu taborów, 10 batalion saperów oraz 4 i 9 kompanii kolejowej. Żołnierze niemieccy należeli do 38 pułku piechoty landwehry, a żołnierze rosyjscy do 300 pułku piechoty i 126 pułku dragonów. Serbowie przynależeli do 15 pułku piechoty i 3 pułku ułanów. Nie do końca wiadomo, skąd wzięli się żołnierze serbscy, Serbia bowiem w owym czasie była w stanie wojny z Austro-Węgrami. Być może byli to żołnierze walczący w armii rosyjskiej jako ochotnicy[2],