Onny Parun
![]() | |
Państwo |
|
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 15 kwietnia 1947 |
Wzrost | 188 cm |
Gra | praworęczny, jednoręczny bekhend |
Status profesjonalny | 1969 |
Zakończenie kariery | 1982 |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje | 5 |
Najwyżej w rankingu | 19 (5 marca 1975) |
Australian Open | F (1973) |
Roland Garros | QF (1975) |
Wimbledon | QF (1971, 1972) |
US Open | QF (1973) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje | 2 |
Australian Open | 3R (1967, 1973, 1974) |
Roland Garros | W (1974) |
Wimbledon | 3R (1969, 1970, 1977) |
US Open | QF (1971) |
Onny Parun (ur. 15 kwietnia 1947 w Wellington) – nowozelandzki tenisista, zwycięzca French Open 1974 w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.
Pochodził z rodziny o korzeniach jugosłowiańskich i australijskich.
Kariera tenisowa
Jako zawodowy tenisista występował w latach 1969–1982.
W grze pojedynczej wygrał 5 turniejów rangi ATP World Tour oraz awansował do 6 finałów, w tym finału Australian Open 1973. Pojedynek o tytuł przegrał z Johnem Newcombe.
W grze podwójnej triumfował w dwóch imprezach ATP World Tour, a także uczestniczył w 5 finałach. W parze z Dickiem Crealym, wygrał French Open 1974.
W latach 1967–1982 Parun reprezentował Nową Zelandię w Pucharze Davisa. Do niego należy rekord największej liczby zwycięstw w reprezentacji Nowej Zelandii (30), największej liczby zwycięstw w grze pojedynczej (23), największej liczby rozegranych spotkań międzypaństwowych (25) oraz najdłuższej kariery reprezentacyjnej (15 lat). Oprócz 30 zwycięstw poniósł również 32 porażki.
W rankingu gry pojedynczej Parun najwyżej był na 19. miejscu (5 marca 1975).
Parun był wielokrotnym mistrzem Nowej Zelandii (1970, 1971, 1972, 1974), a w 1990 roku został wpisany do galerii sławy sportu nowozelandzkiego[1].
Finały w turniejach wielkoszlemowych
Gra pojedyncza (0–1)
Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Finalista | 1. | 1973 | Australian Open, Melbourne | Trawiasta | ![]() | 3:6, 7:6, 5:7, 1:6 |
Gra podwójna (1–0)
Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Zwycięzca | 1. | 1974 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 6:2, 3:6, 5:7, 6:1 |
Przypisy
- ↑ Onny Parun, „New Zealand Sports Hall of Fame” [dostęp 2018-04-17] .
Bibliografia
- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-09-29] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-09-29] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2013-09-29] (ang.).
- p
- d
- e
1901–1910 | |
---|---|
1911–1920 | |
1921–1930 | |
1931–1939 | |
1940–1950 | |
1951–1960 | |
1961–1970 | |
1971–1980 | |
1981–1990 | |
1991–2000 |