Pax Nicephori
Pax Nicephori (na latinskom: Nikiforov mir) je naziv za sporazum koji je 803. trebao biti sklopljen između bizantskog cara Nikifora I Logoteta na jednoj, te franačkiog kralja i cara Karla Velikog na drugoj strani, odnosno formalne i neformalne bizantsko-franačke sporazume koji su sklopljeni tokom sljedećih nekoliko godina.
Razlog za sklapanje sporazuma je bila krunidba Karla za rimskog cara na Božić 800. što Bizant, koji je sebe smatrao jedinim legitimnim nasljednikom rimske države, nikada nije htio priznati. Bizantska carica Irena je taj problem nastojala riješiti dinastijskim brakom sa franačkim Karolinzima, ali je u međuvremenu svrgnuta. Karlo je, pak, godine 803. u Carigrad poslao misiju sa tekstom dokumenta koji je trebao riješiti spor između dva carstva; Nikifor ga je odbio ratificirati, ali su sklopljeni sporazumi o razgraničenju. Prema njima je priznata nezavisnost Venecije pod bizantskom zaštitom.
Godine 807-08. je sporazum prekršen, kada su Venecijanci prešli na franačku stranu, a Pipin, franački kralj Italije, napao bizantske posjede u Dalmaciji. Sukob je privremeno prekinut 810. a trajno Aachenskim mirom 812. kojim je Primorska Hrvatska postala franački vazal, a Bizant zadržao vlast nad dalmatinskim gradovima.
Godine 814. je sklopljen još jedan sporazum pod nazivom Pax Nicephori.
S obzirom da originalni tekst sporazuma nije očuvan, te da je poznat iz kasnijih citata, dio historičara sumnja u njegovu vjerodostojnost.
Izvori
- Dzino, Danijel (2010). Becoming Slav, Becoming Croat: Identity Transformations in Post-Roman and Early Medieval Dalmatia. Brill. ISBN 9004186468, 9789004186460.
- Roberto CESSI. Pacta Veneta, 1–2. Archivio Veneto 4–5 (1928–1929).
- John Julius NORWICH. A History of Venice. New York 1982.