Ulopa reticulata
Ulopa reticulata | |||||
(Fabricius, 1794) | |||||
![]() Widok z boku | |||||
![]() Widok od góry | |||||
Systematyka | |||||
Domena | eukarionty | ||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||||
Typ | stawonogi | ||||
Gromada | owady | ||||
Rząd | pluskwiaki | ||||
Podrząd | cykadokształtne | ||||
Nadrodzina | Membracoidea | ||||
Rodzina | Ulopidae | ||||
Podrodzina | Ulopinae | ||||
Plemię | Ulopini | ||||
Rodzaj | Ulopa | ||||
Gatunek | Ulopa reticulata | ||||
| |||||
|
Ulopa reticulata – gatunek pluskwiaka z rodziny Ulopidae. Zamieszkuje zachodnią część krainy palearktycznej. Żeruje na wrzosie i wrzoścach.
Taksonomia
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1794 roku przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwą Cercopis reticulata[1]. W 1806 roku Carl Fredrik Fallén opisał ten sam gatunek pod nazwą Cicada obtecta[2], po czym w 1814 roku umieścił go w nowym rodzaju Ulopa[3]; wyznaczenia go gatunkiem typowym tegoż rodzaju dokonał w 1848 roku Émile Blanchard[4].
Morfologia
Pluskwiak o ciele długości od 3 do 3,5 mm, ubarwiony szarawobrązowo z białawymi znaczeniami. Głowa jest szersza od przedplecza i ma nabrzmiałe ciemię z parą wcisków po bokach linii środkowej. Czułki osadzone są w głębokich dołkach w pobliżu czoła. Przedplecze ma parę podkowiastych wklęśnięć po bokach. Przez ciemię i przedplecze biegną trzy białawe paski podłużne, jeden środkowy i dwa krawędziowe. Tarczka jest w zarysie trójkątna. Pokrywy są krótkie, owalne i spiczasto zakończone[5]. Ich powierzchnia cechuje się silnie uwypuklonymi żyłkami i grubymi, okrągłymi punktami[5][6]. Na brązowawym tle mają one dwa szerokie, białawe przepaski poprzeczne, a czasem jeszcze trzecią przy samej nasadzie[6]. Odnóża są bardzo krótkie i pozbawione kolców[5].
Ekologia i występowanie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9a/Faroe_stamp_264_ulopa_reticulata.jpg/160px-Faroe_stamp_264_ulopa_reticulata.jpg)
Owad ten jest fitofagiem ssącym soki roślin wrzosowatych z rodzajów wrzosiec i wrzos (oligofagizm)[5]. Zarówno postacie dorosłe jak i larwalne spotyka się w ciągu całego roku[6]. Są owadami mało ruchliwymi. Nie mają tylnych skrzydeł, ani odnóży skocznych. Przyczepiają się mocno do podstawy rośliny żywicielskiej lub jej korzenia[5].
Parazytoidem tego pluskwiaka jest Halictophagus silwoodensis z rzędu wachlarzoskrzydłych[7].
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Słowenii, Czarnogóry, Serbii oraz europejskiej części Rosji[8][9]. Poza tym podawany był z Maroka i środkowej części Syberii[9].
Przypisy
- ↑ J.C. Fabricius: Entomologia systematica emendata et aucta: secundun classes, ordines, genera, species, adjectis synonimis, locis, observationibus, descriptionibus. Vol. 4. Hafniae: Christ. Gottl. Proft, 1794, s. 1-57.
- ↑ C.F. Fallén. Fòrsòk till Svenska Cicad-Arternas uppstàllning och beskrifning. „Nya Handligar. Kongliga Svenska Vetenskaps-Akademiens. Uppsala and Stockholm”. 27, s. 113-130, 1806.
- ↑ Fam. 4 Cicadariae et Fam. 5 Tettigonides. W: C.F. Fallén: Specimen novam Hemiptera disponendi methodum exhibens. 1814, s. 1-26.
- ↑ Genus Ulopa Fallén, 1814. [dostęp 2022-05-15].
- ↑ a b c d e George Bowdler Buckton: Monograph of the British Cicadae Or Tettigidae, Volume 1. London, New York: MacMillan, 1891, s. 90-91.
- ↑ a b c Tristan Bantock, Joseph Botting: Ulopa reticulata. [w:] British Bugs. An online identification guide to UK Hemiptera [on-line]. [dostęp 2022-05-15].
- ↑ N. Waloff. Halictophagus silwoodensis (Halictophagidae, Strepsiptera) and its host Ulopa reticulata (F.) (Cicadellidae, Auchenorrhyncha). „Acta Entomologica Fennica”. 38, s. 52-53, 1981. Entomological Society of Finland.
- ↑ Ulopa reticulata (Fabricius, 1794). [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2022-05-15].
- ↑ a b Dmitry A. Dmitriev: Ulopa reticulata (Fabricius, 1794). [w:] 3I Interactive Keys and Taxonomic Databases [on-line]. [dostęp 2022-05-15].