Rozella tasmańska
Platycercus caledonicus[1] | |||
(J. F. Gmelin, 1788) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | papugowe | ||
Rodzina | papugi wschodnie | ||
Podrodzina | damy | ||
Plemię | Platycercini | ||
Rodzaj | Platycercus | ||
Gatunek | rozella tasmańska | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() | |||
| |||
|
Rozella tasmańska[4] (Platycercus caledonicus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae). Występuje wyłącznie na wyspach na południe od Australii – na Tasmanii oraz wyspach w Cieśninie Bassa. Tylko nieliczne osobniki trzymane są w niewoli.
- Systematyka
Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia dwa podgatunki P. caledonicus[5]:
- P. c. caledonicus (J. F. Gmelin, 1788) – Tasmania, Wyspa Flindersa
- P. c. brownii (Kuhl, 1820) – wyspa King
Niektórzy autorzy uznają rozellę tasmańską za gatunek monotypowy[2][6].
- Morfologia
Długość ciała około 37 cm, masa ciała 127–142 g[6].
Samica jest mniejsza od samca i ma biały pasek pod skrzydłem; ma również mniejszy dziób.
- Ekologia i zachowanie
Można ją spotkać na wysokości do 1500 m n.p.m. w różnych typach siedlisk: nizinnych lasach eukaliptusowych, lasach deszczowych, górskich i nadrzecznych, w zaroślach, sadach, ogrodach i na terenach wykarczowanych[6]. Jest ptakiem osiadłym[7].
W środowisku naturalnym tworzą praktycznie nierozerwalne pary. W czasie sezonu lęgowego ukrywają się i są płochliwe. Gniazdo w dziupli lub innym zagłębieniu w drzewie[7]. W zniesieniu 4–5 jaj o wymiarach 30,5 × 24,5 mm[6]. Inkubacja w niewoli trwa około 20 dni, a młode są w pełni opierzone po około 5 tygodniach od wyklucia[6].
Dieta tych ptaków składa się głównie z nasion krzewów i traw, oraz różnych owadów.
- Status
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje rozellę tasmańską za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy[3].
Przypisy
- ↑ Platycercus caledonicus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b Green Rosella (Platycercus caledonicus). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2020-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-23)]. (ang.).
- ↑ a b Platycercus caledonicus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Platycercini Selby, 1836 (wersja: 2020-07-29). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-10-19].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Parrots, cockatoos. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-10-19]. (ang.).
- ↑ a b c d e Green Rosella (Platycercus caledonicus). [w:] Parrot Encyclopedia [on-line]. World Parrot Trust. [dostęp 2020-10-19]. (ang.).
- ↑ a b Green Rosella. BirdLife Australia. [dostęp 2020-10-19]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).