Rezerwat przyrody Mierkowskie Suche Bory
![]() | |||
rezerwat leśny | |||
Typ | |||
---|---|---|---|
Podtyp | |||
Państwo |
| ||
Województwo | |||
Położenie | gminy Lubsko i Brody | ||
Mezoregion | |||
Data utworzenia | 20 kwietnia 2006 | ||
Akt prawny | Rozporządzenie Nr 20 Wojewody Lubuskiego | ||
Powierzchnia | 194,63 ha | ||
Ochrona | czynna | ||
Położenie na mapie gminy Lubsko ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa lubuskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu żarskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Mierkowskie Suche Bory – leśny rezerwat przyrody w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminach Lubsko i Brody[1][2].
Został utworzony w 2006 roku na powierzchni 131,40 ha[3]. W 2018 roku powiększono go do 194,63 ha[1], przyłączając do niego m.in. obszar zajmowany dotąd przez sąsiadujący użytek ekologiczny „Bagna przy Rabym Kamieniu”[4].
Obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną[2].
Podstawa prawna
Wpisany pod nr rej. woj. – 54[5].
- Rozporządzenie Nr 20 Wojewody Lubuskiego z dnia 20 kwietnia 2006 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (Dz. Urz. Woj. Lubuskiego Nr 31 poz. 649).
- Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 listopada 2018 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Mierkowskie Suche Bory” (Dz. Urz. Woj. Lubuskiego poz. 2700)
Położenie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fd/Tablica_informacyjna_Rezerwat_przyrody_Mierkowskie_Suche_Bory.jpg/220px-Tablica_informacyjna_Rezerwat_przyrody_Mierkowskie_Suche_Bory.jpg)
- Województwo – lubuskie
- Powiat – żarski
- Gmina – Lubsko i Brody
- Obr. ewidencyjny – Osiek, Mierków (gmina Lubsko), Jałowice (gmina Brody).
Rezerwat leży w odległości około 7 km na północny zachód od Lubska – na granicy dwóch krain przyrodniczo-leśnych, Krainy III Wielkopolsko-Pomorskiej, Dzielnicy 6 Pojezierza Lubuskiego oraz Krainy V Śląskiej, Dzielnicy 1 – Równin Dolnośląskich. Obszar w całości leży w głębi dużego kompleksu leśnego będącego w zarządzie Nadleśnictwa Lubsko[5].
- Według regionalizacji fizycznogeograficznej Jerzego Kondrackiego obiekt położony jest w mezoregionie Wzniesienia Gubińskie.
Własność gruntów
Grunty objęte ochroną stanowią własność Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Lubsko[5].
Opis przedmiotu poddanego ochronie
Rezerwat stanowi kompleks częściowo odsłoniętych wydm śródlądowych. Najwyższym punktem rezerwatu jest tzw. Białogóra o wysokości bezwzględnej 86,5 m n.p.m., będąca jednocześnie jednym z najwyższych punktów w okolicy i punktem widokowym. Pozostałe wały wydmowe biegną przeważnie na wysokościach 70 – 75 m n.p.m., dolinki schodzą do poziomu poniżej 65 m n.p.m.[5]
Na terenie rezerwatu stwierdzono występowanie zaledwie 26 gatunków roślin naczyniowych należących do 16 rodzin[5]. Najliczniej reprezentowane rodziny to wiechlinowate, astrowate i wrzosowate. Jeden stwierdzony na terenie rezerwatu gatunek aster ożota (Aster linosyris) należy do zagrożonych i ginących w Wielkopolsce i na Pomorzu[5]. Stwierdzono występowanie 7 gatunków mchów charakterystycznych dla siedlisk borowych i suchych. Lista stwierdzonych gatunków porostów liczy 80 taksonów[6], w tym aż 42 naziemne, spośród których do najcenniejszych należą rzadkie w kraju: karlinka brodawkowata Pycnothelia papillaria, chrobotek rozetkowy Cladonia pocillum, chróścik pasterski Stereocaulon paschale i chróścik orzęsiony S. tomentosum.
Zróżnicowanie zbiorowisk roślinnych rezerwatu jest niewielkie. Szczyty wydm zajmują skrajnie ubogie murawy napiaskowe Spergulo vernalis-Corynephoretum z dominacją szczotlichy siwej oraz obfitym występowaniem mchów i porostów. Największą powierzchnię zajmują suche bory w typie borów chrobotkowych Cladonio-Pinetum, również z bardzo skąpym runem. Na omawianym terenie stwierdzono występowanie wielu gatunków rzadkich i ginących owadów, szczególnie z grupy chrząszczy kózkowatych[5].
Obszar rezerwatu został włączony do sieci Natura 2000 jako specjalny obszar ochrony siedlisk pod nazwą „Mierkowskie Wydmy” – PLH080039[4]. Ponadto leży on w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Zachodnie okolice Lubska[4].
Cel ochrony
Zachowanie ze względu na szczególne wartości przyrodnicze i naukowe kompleksu ekosystemów borów iglastych, zbiorowisk roślinnych wykształcających się na piaskach wydm śródlądowych oraz siedlisk typowych dla obniżeń natorfowych wraz z charakterystycznymi dla tych ekosystemów gatunkami roślin i zwierząt[1].
Przypisy
- ↑ a b c d e Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 listopada 2018 r. w sprawie rezerwaty przyrody „Mierkowskie Suche Bory”. [w:] Dz. Urz. Województwa Lubuskiego poz. 2700 [on-line]. 2018-11-22. [dostęp 2019-05-15].
- ↑ a b c d Rezerwat przyrody Mierkowskie Suche Bory. [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-05-15].
- ↑ Rozporządzenie Nr 20 Wojewody Lubuskiego z dnia 20 kwietnia 2006 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody. [w:] Dz. Urz. Województwa Lubuskiego Nr 31, poz. 649 [on-line]. 2006-05-10. [dostęp 2019-05-15].
- ↑ a b c Na podstawie interaktywnej mapy na stronie Geoserwisu
- ↑ a b c d e f g Rejestr rezerwatów przyrody województwa lubuskiego. Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim, 2019-04-19. [dostęp 2019-05-15].
- ↑ Lipnicki L., Grochowski P. 2012. Porosty rezerwatu „Mierkowskie Suche Bory”, [w:] Lipnicki L. (red.) Ochrona porostów – porosty chronione: materiały konferencyjne 11-14 września 2012, Gorzów Wlkp.: 71-84.
- p
- d
- e