Pokrzewka czarnogardła
Curruca ruppeli[1] | |||
(Temminck, 1823) | |||
![]() Samiec | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | pokrzewki | ||
Rodzaj | Curruca | ||
Gatunek | pokrzewka czarnogardła | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
| |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d0/Curruca_ruppelli_MHNT.ZOO.2010.11.197.2.jpg/220px-Curruca_ruppelli_MHNT.ZOO.2010.11.197.2.jpg)
Pokrzewka czarnogardła[4] (Curruca ruppeli) – gatunek małego ptaka z rodziny pokrzewek (Sylviidae). Śpiewa w locie albo na jakimś eksponowanym stanowisku. Gatunek monotypowy[2][5].
- Występowanie
- Gniazduje na południu Grecji, na Krecie, niektórych wyspach Morza Egejskiego oraz w zachodniej i południowej Turcji, rzadko w północno-zachodniej Syrii[2]. Zimuje w północnej Afryce oraz w środkowym i wschodnim Sahelu (głównie Czad i Sudan)[2][3]. Zasiedla cierniste krzewy, makię, kamieniste zbocza i wąwozy.
- Wygląd
- Występuje bardzo wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec ma czarny wierzch głowy i gardło oraz biały pasek przyżuchwowy. Szary wierch ciała, czarny ogon (z białymi brzegami) oraz skrzydła, ale lotki i pokrywy skrzydłowe mają białe obrzeżenie. Jasnoszary spód ciała. Samice całe szare, z ciemniejszymi, brązowawymi skrzydłami i jaśniejszym spodem oraz brudnobiałym gardłem. U obu płci czerwone nogi, oczy i obrączka oczna.
- Wymiary
- długość ciała: 14 cm
rozpiętość skrzydeł: 18–21 cm
masa ciała: 9–15 g[2] - Głos
- Twarde „tak tak”, śpiewa szorstkimi trajkotami, które przeplata okrzykami oraz melodyjnymi tonami.
- Status
- IUCN uznaje pokrzewkę czarnogardłą za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność światowej populacji, według wstępnych szacunków z 2015 roku, mieści się w przedziale 315 000 – 1 599 999 dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy[3].
Przypisy
- ↑ Sylvia ruppeli, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2016-03-18] (ang.).
- ↑ a b c d e f Aymí, R. & Gargallo, G.: Rüppell's Warbler (Sylvia ruppeli). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2019. [dostęp 2019-12-20].
- ↑ a b c BirdLife International, Sylvia ruppeli, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2019, wersja 2020-3 [dostęp 2021-02-12] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Sylviidae Leach, 1820 – pokrzewki – Sylvia warblers (wersja: 2020-03-06). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-02-12].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Sylviid babblers, parrotbills, white-eyes. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-02-12]. (ang.).
Bibliografia
- Paul Sterry, Andrew Cleve, Andy Clements, Peter Godfellow: Ptaki Europy: przewodnik. Warszawa: Świat Książki, 2007, s. 331. ISBN 978-83-247-0818-5.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i materiały multimedialne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Galeria zdjęć w serwisie BirdGuides