Park Narodowy Defensores del Chaco
![]() | |
park narodowy | |
Państwo |
|
---|---|
Data utworzenia | 6 sierpnia 1976 |
Powierzchnia | 6859 km² |
Położenie na mapie Paragwaju ![]() | |
![]() |
Park Narodowy Defensores del Chaco – największy park narodowy w Paragwaju i drugi (z istniejących) pod względem roku założenia. Leży w departamentach Alto Paraguay i Boquerón. Uznany za ostoję ptaków IBA.
Utworzony został 6 sierpnia 1975 na mocy dekretu nr 16806/75[1]. Liczył wtedy 7800 km² powierzchni. W 2005 ustalono, że rzeczywista powierzchnia parku wynosi 6859,53 km², bowiem pozostały teren nie należał do władz parku[2].
Warunki naturalne
PN Defensores del Chaco leży w ekoregionie Gran Chaco i w większości ma charakter równinny. Według danych IUCN blisko 72% powierzchni parku. Przez park przepływa Río Timane[3], która swój początek bierze w Andach, zaś kończy się w Chaco[4]. Najwyższym punktem parku jest Cerro León (600 m n.p.m.) o blisko 40–kilometrowej średnicy. Roczna suma opadów wynosi średnio 800 mm. W zimie (czerwiec–wrzesień) temperatura może spaść do 0 °C, w nocy przymrozki; w lecie temperatura sięga 42 °C[1].
Flora
Na terenie parku występują liczne gatunki sukulentów – kaktusów (Cactaceae; m.in. Gymnocalycium eurypleurum, G. chacoensis, Stensonia coryne) oraz bromeliowatych (Bromeliaceae) oraz ciernistych – szakłakowatych (Rhamnaceae), dławiszowatych (Celastraceae) i bobowatych (Leguminosae). Z roślin występujących w parku wymienić można Jacaratia corumbensis (melonowcowate) i drzewa Bulnesia sarmientoi, Amburana cearensis, aspidospermę białą (Aspidosperma quebracho-blanco), Aspidosperma pyrifolium i Caesalpinia paraguariensis, natomiast z tych o znaczeniu gospodarczym Nicotiana plumbaginifolia, Manihot spp., Arachis cardenasii, Arachis duranensis i paprykę jagodową (Capsicum baccatum)[3].
Fauna
Do ssaków, które można napotkać w parku należą jaguar (Panthera onca), ocelot (Leopardus pardalis), puma (Puma concolor), kot tygrysi (Leopardus tigrinus), jaguarundi (Puma yagouaroundi), pekari Wagnera (Catagonus wagneri), pancernik olbrzymi (Priodontes maximus), mrówkojad wielki (Myrmecophaga tridactyla)[1], tapir anta (Tapirus terrestris)[3].
Awifauna
Od 2007 roku park jest częścią ostoi ptaków IBA o nazwie Parque Nacional Defensores del Chaco, mającej nieznacznie większą powierzchnię. Wśród „triggera species” wymienia 17 gatunków, z czego trzy o statusie bliskich zagrożenia (NT, Near Threatened) – nandu szare (Rhea americana), murawnik brodaty (Polystictus pectoralis) i mokradnik argentyński (Pseudocolopteryx dinelliana). Pozostałe 14 gatunków ma status najmniejszej troski; są to między innym czakalaka bura (Ortalis canicollis), kariama czarnonoga (Chunga burmeisteri), puszczyk jarzębaty (Strix chacoensis), dzięcioł płowogrzbiety (Campephilus leucopogon), piaskownik zaroślowy (Tarphonomus certhioides), łaziec rudy (Xiphocolaptes major), czywik czarnogłowy (Poospiza melanoleuca)[3].
Przypisy
- ↑ a b c Parque Defensores del Chaco. LA FAUNA Y FLORA AMENAZADA DEL PARAGUAY. [dostęp 2014-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (16 lutego 2008)].
- ↑ l IBR vendió 33.818 Ha. del parque Defensores del Chaco, según la Seam. ABCcolor, 17 września 2005. [dostęp 2014-08-26].
- ↑ a b c d PY002 Parque Nacional Defensores del Chaco. BirdLife Data Zone. [dostęp 2014-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (3 listopada 2013)].
- ↑ Flemming Skov, Anders Barfod: Tropical forests: botanical dynamics, speciation, and diversity : abstracts from the AAU 25th Anniversary Symposium. Botanical Institute, Aarhus University, 1988, s. 32.
- p
- d
- e
|