PZL S-4 Kania
PZL S-4 Kania 3 w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie | |||
Dane podstawowe | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Producent | |||
Typ | samolot szkolny | ||
Konstrukcja | górnopłat zastrzałowy o konstrukcja drewnianej, podwozie klasyczne – stałe | ||
Załoga | 2 | ||
Historia | |||
Data oblotu | 2 września 1957 | ||
Wycofanie ze służby | 1970 | ||
Dane techniczne | |||
Napęd | 1 silnik gwiazdowy, 5-cylindrowy M 11D | ||
Moc | 125 KM (92 kW) | ||
Wymiary | |||
Rozpiętość | 12,16 m | ||
Długość | 8,72 m | ||
Wysokość | 2,35 m | ||
Powierzchnia nośna | 19,70 m² | ||
Masa | |||
Własna | 660 kg | ||
Startowa | 975 kg | ||
Osiągi | |||
Prędkość maks. | 171 km/h | ||
Prędkość minimalna | 63 km/h | ||
Prędkość wznoszenia | 4,5 m/s | ||
Pułap | 5 100 m | ||
Zasięg | 580 km | ||
Dane operacyjne | |||
Użytkownicy | |||
Polska | |||
|
PZL S-4 Kania – polski samolot szkolny do holowania szybowców.
Historia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/21/Szwecow_M-11D_MLP_04.jpg/220px-Szwecow_M-11D_MLP_04.jpg)
Na początku lat pięćdziesiątych inż. Eugeniusz Stankiewicz opracował samolot szkolny przeznaczony do szkolenia pilotów i holowania szybowców oznaczony jako PZL S-3 Kania. Samolot ten został zbudowany w 1951 roku, ale nie został jednak dopuszczony do eksploatacji a zbudowany prototyp stojący na lotnisku Aeroklubu Warszawskiego uległ ostatecznie zniszczeniu.
W 1956 roku samolotem tym zainteresowała się Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu. Projekt zmodyfikowano a nowy otrzymał oznaczenie PZL S-4 Kania 2. Prototyp ten został oblatany w dniu 2 września 1957 roku.
Następnie zbudowano kolejny prototyp oznaczony jako PZL S-4 Kania 3, który posiadał powiększone usterzenie pionowe, prototyp ten został oblatany w dniu 19 września 1958 roku. Rozpoczęto również budowę kolejnego prototypu oznaczonego jako PZL S-4 Kania 4, który został ukończony dopiero w 1964 roku w Lotniczych Zakładach Naprawczych w Krośnie. Po zbudowaniu w WSK Mielec drugiego prototypu zrezygnowano z dalszej budowy samolotów tego typu, gdyż zaniechano w Polsce produkcji silników M 11, które to miały być użyte do napędu samolotu. Ostatecznie zbudowano trzy prototypy samolotu PZL S-4 Kania.
Użycie
Samoloty PZL S-4 Kania były używane w aeroklubach do holowania szybowców, dwa pierwsze prototypy Kania 2 (nr rej. SP-PAA) i Kania 3 (nr rej. SP-PBB) w Aeroklubie Mieleckim w Mielcu i prototyp trzeci Kania 4 (nr rej. SP-PBE) w Aeroklubie Podkarpackim w Krośnie. Zostały wycofane z użytku na początku lat siedemdziesiątych.
Samolot PZL S-4 Kania 3 po zakończeniu eksploatacji został przekazany do Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie, gdzie znajduje się do chwili obecnej.
Opis konstrukcji
Samolot PZL S-4 Kania jest górnopłatem zastrzałowym w układzie parasol. Konstrukcja półskorupowa, drewniana. Kadłub pokryty sklejką i płótnem. Kabina odkryta dwumiejscowa.
Napęd stanowił silnik gwiazdowy, 5-cylindrowy, chłodzony powietrzem. Napędzał on dwułopatowe śmigło drewniane.
Podwozie klasyczne, dwukołowe stałe.
Bibliografia
- Janusz Babiejczuk, Jerzy Grzegorzewski: Polski przemysł lotniczy 1945-1973. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1974.
- p
- d
- e
PZL przed 1939 r. |
|
---|---|
PZL Warszawa-Okęcie | |
WSK-Mielec |
|
PZL-Świdnik | |
Szybowce zakładów PZL |