Niewcyrski Potok
![]() Niewcyrski Potok przy drodze przez Dolinę Koprową | |
Kontynent | Europa |
---|---|
Państwo |
|
Lokalizacja | Dolina Koprowa, Tatry |
Potok 5 rzędu | |
Źródło | |
Miejsce | Wyżni Teriański Staw |
Wysokość | 1941 |
Współrzędne | 49°10′12″N 20°00′42″E/49,170000 20,011667 |
Ujście | |
Recypient | Koprowa Woda |
Miejsce | Dolina Koprowa |
Wysokość | ok. 1175 m |
Współrzędne | 49°10′24″N 19°58′36″E/49,173333 19,976667 |
Położenie na mapie Słowacji ![]() |
Niewcyrski Potok (niem. Nefcerský potok, słow. Nefcerský potok, węg. Nefcer-patak[1]) – główny ciek wodny Niewcyrki (bocznej odnogi Doliny Koprowej) w słowackich Tatrach Wysokich[2].
Wypływa z Niżniego Teriańskiego Stawu i płynie na zachód w kierunku dna Doliny Koprowej[3]. Na wysokim, trzystopniowym progu Niewcyrki tworzy serię kaskad (Niewcyrskie Siklawy). Już w odległości kilkuset metrów od brzegu jeziora powstaje Wyżnia Niewcyrska Siklawa o wysokości około 30 m. Poniżej niej na odcinku około 100 m potok spływa bardzo stromo tworząc liczne kaskady i wypływa na prawie poziomą Wyżnią Garajową Rówień, następnie między Wyżnią i Niżnią Garajową Równią niezbyt stromo spływa przez las czyniąc więcej szumu, niż wodospadowej grozy. Na następnym progu tworzy Pośrednią Niewcyrską Siklawę o wysokości około 40 m. Przepływa cicho przez Niedźwiedzią Rówień i na najniższym progu tworzy Niżnią Niewcyrską Siklawę. Ma wysokość około 60 m i jest najwyższą z trzech Niewcyrskich Siklaw[4]. Po osiągnięciu dna Doliny Koprowej potok przepływa pod drogą do Koprowej Wody i zaraz po lewej stronie drogi (patrząc od dołu) uchodzi do Koprowej Wody jako jej lewy (orograficznie) dopływ[3].
Niewcyrski Potok ma tylko jeden dopływ – Krótki Potok wypływający pod przełęczą Szpara[4].
Dawniej Niewcyrski Potok nazywany był Teriańskim Potokiem. Nazwa pochodziła od Teriańskich Stawów lub od wcześniejszej nazwy doliny Niewcyrki – Dolina Teriańska[2].
Osobny artykuł: Potoki tatrzańskie.
Przypisy
- ↑ Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [online] [dostęp 2021-02-11] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24] .
- ↑ a b Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1.
- ↑ a b Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, ISBN 83-87873-26-8.
- ↑ a b Władysław Cywiński, Grań Hrubego. Przewodnik szczegółowy, tom 14, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2008, ISBN 978-83-7104-039-9.