Niccan
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Dystrykt | Południowy | ||
Wysokość | 43 m n.p.m. | ||
Populacja (2007) • liczba ludności |
| ||
Nr kierunkowy | 08 | ||
Położenie na mapie Dystryktu Południowego ![]() | |||
Położenie na mapie Izraela ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Niccan (hebr. ניצן; pol. Pąki kwiatowe) – wieś położona w samorządzie regionu Chof Aszkelon, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu.
Leży na nadmorskiej równinie w północno-zachodniej części pustyni Negew, w otoczeniu miast Aszkelon i Aszdod, moszawu Bet Ezra, kibucu Niccanim, oraz wioski Niccan B. Na południowy zachód od wioski znajduje się szkoleniowa baza wojskowa Sił Obronnych Izraela - Camp Lahaw.
Historia
Historia tutejszej osady rozpoczęła się w grudniu 1943, kiedy to Żydowski Fundusz Narodowy zakupił w tym rejonie 400 akrów ziemi, z sadem drzew cytrusowych, winnicą i dwupiętrowym domem. Utworzone tutaj gospodarstwo rolnicze było wykorzystywane do przyjmowania nielegalnych żydowskich imigrantów lądujących na pobliskich plażach Morza Śródziemnego. Imigranci byli ukrywani przed poszukującymi ich brytyjskimi żołnierzami i policjantami (Mandat Palestyny)[1].
Po 1945 w utworzonym tutaj kibucu Niccanim osiedlili się ocaleni z Holocaustu imigranci z Polski i Rumunii. Na początku wojny o niepodległość z kibucu ewakuowano wszystkie kobiety i dzieci. 7 czerwca 1948 kibuc został zaatakowany i po ciężkiej walce zdobyty przez wojska egipskie. W bitwie o Niccanim zginęło 33 żydowskich obrońców[1]. Egipcjanie całkowicie zniszczyli kibuc, który został odzyskany przez Izraelczyków w listopadzie. Jeszcze w 1949 utworzono wioskę młodzieżową Niccanim (w 1990 została przekształcona w wieś Niccan)[1].
W 1951 w miejscu położonym 3 km na południe od swojego pierwotnego położenia założono współczesny kibuc Niccanim[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/Karavila_Nitsan.jpg/180px-Karavila_Nitsan.jpg)
Po ewakuacji żydowskich osiedli ze Strefy Gazy w 2005 zamieszkało tutaj wielu mieszkańców z ewakuowanego osiedla Gusz Katif. Zamieszkali oni w 750 wybudowanych tymczasowych domach. Osiedle to zostało nazwane Niccan B lub Niccan 2. W 2007 przekształciło się ono w osobną wioskę[3]. Budowie tego nowego osiedla sprzeciwiały się organizacje ekologiczne, które obawiały się naruszenia delikatnego ekosystemu nadmorskich wydm[4].
Edukacja, kultura i sport
W wiosce znajduje się szkoła podstawowa, ośrodek kultury oraz boisko do piłki nożnej.
Gospodarka
Gospodarka wioski opiera się na rolnictwie i sadownictwie.
Komunikacja
Przy południowej granicy wioski przebiega droga nr 3631 , którą jadąc na zachód dojeżdża się na plaże, lub jadąc na wschód dojeżdża się do wioski Niccan B i drogi ekspresowej nr 4
(Erez–Kefar Rosz ha-Nikra).
Przypisy
- ↑ a b c Women of Valor Center - Nitzanim. [w:] The Society for Preservation of Israel Heritage Sites [on-line]. [dostęp 2008-12-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (6 października 2007)]. (ang.).
- ↑ Nitzanim Beach. [w:] Gems in Israel [on-line]. [dostęp 2008-12-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (1 czerwca 2016)]. (ang.).
- ↑ The Day After / Housing - First families move to Nitzan homes; others opt for tents. [w:] Haaretz [on-line]. [dostęp 2008-12-22]. (ang.).
- ↑ Nature Society asks Mazuz to halt Nitzan construction. [w:] Haaretz [on-line]. [dostęp 2008-12-22]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcie satelitarne Niccan Google Maps
- Mapa Niccan Amudanan