Metsähallitus
![]() Siedziba Metsähallitus w Vantaa | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Siedziba | Vantaa | ||
Adres | Ratatie 11 | ||
Data założenia | 1859 | ||
Dyrektor | Timo Laitinen | ||
Zatrudnienie | 1153 (2019)[2] | ||
Dane finansowe | |||
Wynik operacyjny | 139,9 milionów euro (2019)[2] | ||
Wynik netto | 129,9 milionów euro (2019)[2] | ||
brak współrzędnych | |||
| |||
Strona internetowa |
Metsähallitus – fińskie przedsiębiorstwo państwowe zajmujące się zarządzaniem, monitorowaniem i promowaniem fińskiego leśnictwa, a także zarządzaniem obszarami chronionymi, w tym wszystkimi parkami narodowymi.
Historia
Historia państwowej gospodarki leśnej na terenie Finlandii związana jest z państwową własnością ziemi – w 1542 król Gustaw I Waza ogłosił wszystkie niezamieszkane obszary dzikiej przyrody w swoim królestwie, które obejmowało wówczas tereny obecnej Finlandii, jako należące do Boga, Króla i Korony, co zapoczątkowało państwową własność ziemi[3] .
W lasach pozyskiwano drewno do produkcji dziegciu, który sprzedawano za granicą[3] . Na początku XIX w., wraz z rosnącym popytem przemysłu, coraz więcej drewna przerabiały tartaki[3] . Zużycie było tak ogromne, że w połowie XIX w. władze zaczęły obawiać się, że lasy zostaną doszczętnie wycięte[3] . W 1851 roku uchwalono prawo leśne i ustanowiono tymczasową krajową radę ds. geodezji i gospodarki leśnej, której zadaniem było zarządzenie ziemią państwową[3] . W 1859 roku car Aleksander II podpisał deklarację o powołaniu do życia instytucji ds. gospodarki leśnej – Metsähallitus, która miała zarządzać ziemią państwową i monitorować gospodarkę na prywatnych obszarach leśnych[3] .
W 1921 roku Metsähallitus uzyskało status centralnej agencji nadzorowanej przez Ministerstwo Rolnictwa i Leśnictwa[3] . Od tego czasu jego głównym zadaniem jest zarządzanie, monitorowanie i promowanie fińskiego leśnictwa[3] .
Metsähallitus sprzedawało drewno dla tartaków, pod podkłady kolejowe, a także drewno opałowe[4] . Prowadziło także własne tartaki, które w 1932 roku zostały przekazane przedsiębiorstwu Veitsiluoto Oy, w którym państwo posiadało większość udziałów[4] . W latach 30. XX w. przemysł leśny zaczął się stopniowo przestawiać na produkcję papieru i tektury[4] . Zaczęto także prowadzić regenerację obszarów ścinki przez sadzenie i przesadzanie drzew[4] . By poszerzyć obszar lasów, w latach 60. i 70. XX w. przeprowadzono masowe osuszanie torfowisk[4] .
Podczas II wojny światowej Metsähallitus produkowało również węgiel drzewny i drewno opałowe dla pojazdów napędzanych gazem drzewnym[4] . Po wojnie wycięło wielkie obszary lasów, by z przychodów ze sprzedaży drewna państwo mogło zapłacić reparacje wojenne i wynagrodzenia dla powracających z wojny żołnierzy[4] .
W latach 60. i 70. XX w. skupiono się m.in. na zwiększaniu wydajności produkcji drewna i poprawie drzewostanu[4] . Produkcja została zmechanizowana – zaczęto stosować piły mechaniczne[4] . W latach 80. XX w. wprowadzono kombajny zrębowe, które w 2003 roku były używane przy ok. 95% prac wycinki[4] .
W latach 80. XX w. wywiązała się szeroka debata publiczna na temat stanu lasów i ochrony przyrody, co wpłynęło na zmianę polityki leśnej w latach 90., która zaczęła koncentrować się na prowadzeniu gospodarki zrównoważonej[4] .
Od 1983 roku samo Metsähallitus zajmuje się zarządzaniem obszarami chronionymi pod nadzorem Ministerstwa Środowiska[3] . Zarządza ponad 500 obszarami objętymi ustawowo ochroną o łącznej powierzchni ok. 17 000 km²[5] , w tym wszystkimi 40 parkami narodowymi Finlandii[6] .
W 1994 roku Metsähallitus zostało przekształcone w przedsiębiorstwo państwowe[3] .
Struktura
Metsähallitus jest przedsiębiorstwem państwowym, które prowadzi zarówno działalność gospodarczą jak i usługi administracji publicznej w zakresie zarządzania obszarami chronionymi[7] .
Działalnością gospodarczą zajmują się spółki[7] :
- Metsähallitus Metsätalous Oy – założona w 2016 roku, przynosi ok. 85% wszystkich zysków dzięki produkcji drewna na potrzeby przemysłu
- Metsähallitus Kiinteistökehitys – zajmuje się planowaniem przestrzennym, sprzedażą działek
- Siemen Forelia Oy – zajmuje się sprzedażą nasion i sadzonek drzew
- MH-Kivi Oy – zajmuje się sprzedażą ziemi ogrodniczej i leasingiem miejsc do jej pozyskiwania
Zarządzaniem obszarami chronionymi zajmuje się[7] :
- Metsähallituksen Luontopalvelut
Przypisy
- ↑ Metsähallitus – Board of directors 2020 ↓.
- ↑ a b c Metsähallitus 2020 ↓.
- ↑ a b c d e f g h i j Metsähallitus 2018 ↓.
- ↑ a b c d e f g h i j k Metsähallitus 2015 ↓.
- ↑ Metsähallitus – Development of Nature Conservation 2015 ↓.
- ↑ Metsähallitus – National Parks 2019 ↓.
- ↑ a b c Metsähallitus – Organisation 2018 ↓.
Bibliografia
- Metsähallitus: The History of Metsähallitus. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2018-01-03. [dostęp 2020-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-18)]. (ang.).
- Metsähallitus: The Development of Forestry. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2015-04-20. [dostęp 2020-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-19)]. (ang.).
- Metsähallitus: The Development of Nature Conservation and Recreational Services. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2015-06-08. [dostęp 2020-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-19)]. (ang.).
- Metsähallitus: Key Figures. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2020-03-06. [dostęp 2020-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-17)]. (ang.).
- Metsähallitus: Board of Directors. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2020-04-02. [dostęp 2020-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-20)]. (ang.).
- Metsähallitus: Organisation. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2018-06-07. [dostęp 2020-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-18)]. (ang.).
- Metsähallitus: National Parks Are Finland’s Natural Treasures. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2019-12-02. [dostęp 2020-04-04]. (ang.).