Kościół Świętego Mikołaja w Pradze (Stare Miasto)
![]() | |||||||||||||||||
![]() Widok kościoła z wieży Ratusza Staromiejskiego | |||||||||||||||||
Państwo |
| ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miasto wydzielone |
| ||||||||||||||||
Miejscowość | Praga | ||||||||||||||||
Wyznanie | protestanckie | ||||||||||||||||
Kościół | Czechosłowacki Kościół Husycki (od 1920) | ||||||||||||||||
Imię | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Położenie na mapie Pragi ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie Czech ![]() | |||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Strona internetowa |
Kościół Świętego Mikołaja[2] (czes. Kostel svatého Mikuláše) – zabytkowy barokowy kościół stojący przy rynku Starego Miasta w Pradze.
Historia
Zbudowany został w latach 1732–1735 z funduszy opata benedyktyńskiego Anselma Vlacha według projektu czołowego architekta czeskiego baroku Kiliána Ignáca Dientzenhofera. Postawiono go na miejscu średniowiecznej świątyni (kościoła farnego) w stylu romańskim z XII wieku, ufundowanego przez niemieckich kupców i stanowiącego, do czasu zbudowania Ratusza Staromiejskiego, centrum niemieckiej wspólnoty mieszkającej w Pradze. W 1620 kościół przejęli benedyktyni i rozpoczęli jego stopniową przebudowę. W czasie budowy w XVIII wieku świątynię otaczały z trzech stron budynki (rozebrane w l. 90. XIX wieku), więc fasadę kościoła zwrócono w kierunku południowym, a nie zachodnim, jak to było przyjęte. W 1787, na fali reform józefińskich, klasztor benedyktynów został zamknięty, a kościół zmieniono w magazyn. W l. 1870-1914 świątynia służyła czeskiej Cerkwi prawosławnej, a od 1920 – Czechosłowackiemu Kościołowi Husyckiemu. Obecnie kościół, pełniąc funkcje kultowe, jest także miejscem odbywania się stałych koncertów muzycznych.
Wnętrza
Wśród dekoracji wnętrza świątyni szczególnie wyróżniają się freski (z l. 1735-1736) na sklepieniu kopuły przedstawiające św. Mikołaja i św. Benedykta autorstwa bawarskiego malarza Kosmy Damiana Asama oraz wielki żyrandol z 1880, wykonany z kryształów z karkonoskich hut szkła – dar cara Rosji dla ówczesnej świątyni prawosławnej.
- „Carski” żyrandol
- Sklepienie kopuły kościoła z freskami Asama
- Organy
Przypisy
Bibliografia
- Altman Jack, Krauthamer Ky, Praga, Wydawnictwo Pascal sp. z o.o., Bielsko-Biała 2009, s. 66-67, ISBN 978-83-7513-455-1.
- Líbal Dobroslav, Muk Jan, Staré město pražské - architektonický a urbanistický vývoj, Praha, 1996 (cz.).
- Poche Emanuel, Prahou krok za krokem, Praha, 1958 (cz.).
- Strojny Aleksander, Praga. Złoty hrad nad Wełtawą. Przewodnik, Wydawnictwo Bezdroża, Kraków 2007, s. 128, ISBN 978-83-60506-57-8.