Karabin Lantan
![]() 7-mm karabinek Lantan (model 01) | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Rodzaj | karabin szturmowy | ||
Historia | |||
Prototypy | 1976 – 1980 | ||
Wyprodukowano | 2 | ||
Dane techniczne | |||
Kaliber | 7 mm | ||
Nabój | 7 × 41 mm | ||
Magazynek | 30 nab. | ||
Wymiary | |||
Długość | 1005 mm | ||
Długość lufy | 445 mm | ||
Masa | |||
broni | 5,9 kg | ||
Inne | |||
Prędkość pocz. pocisku | 770 m/s | ||
Energia pocz. pocisku | 2200 J | ||
Szybkostrzelność teoretyczna | 450 strz./min | ||
|
Lantan – kryptonim programu którego celem było opracowanie systemu broni kalibru 7 × 41 mm.
Historia
W latach 1973 – 1975 w Wojskowej Akademii Technicznej prowadzono w ramach programu "Marszyt" prace nad nowym nabojem pośrednim o charakterystykach lepszych od standardowego w państwach Układu Warszawskiego naboju 7,62 x 39 mm wz. 43. Efektem tych prac był nabój 7 x 41 mm.
W czerwcu 1976 roku rozpoczęto prace nad programem "Lantan" którego celem miało być opracowanie systemu broni składającego się z karabinu szturmowego (karabinek samoczynny z kolbą stałą – kb), karabinu szturmowego z kolbą składaną (karabinek desantowy – kbd), karabinu wyborowego (kbw), ręcznego karabinu maszynowego (rkm), pokładowego karabinu maszynowego z zasilaniem taśmowym (rkp) i ciężkiego karabinu maszynowego (ckm). Głównym koordynatorem i wykonawcą prac w ramach programu "Lantan" miały być Zakłady Metalowe "Łucznik" w Radomiu. Poza ZM "łucznik" w program zaangażowane były Wojskowa Akademia Techniczna w Warszawie, Wojskowy Instytut Techniki i Uzbrojenia w Zielonce OBR Skarżysko oraz Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie.
Początkowo zakładano ze nowe wzory broni będą zasilane amunicją bezłuskową, ale ostatecznie zdecydowano się na zastosowanie naboju 7 x 41 mm.
Karabin szturmowy Lantan został skonstruowany przez inż. Antoniego Szymańskiego i inż. Ernesta Durasiewicza. Rysunki wykonawcze nowej broni zostały ukończone 8 grudnia 1977 roku.
Na podstawie rysunków wykonawczych wykonano dwa prototypy. Ich badanie trwało do trzeciego kwartału 1980 roku. Badania potwierdziły wysokie parametry naboju 7 x 41 mm i strzelającego nim karabinu, ale koszty wprowadzenia nowej, niestandardowej amunicji zostały uznane za zbyt wysokie. Dlatego po zakończeniu prób karabinu program Lantan został wstrzymany. Projektowanie innych broni kalibru 7 x 41 mm zostało wstrzymane na etapie rysunków konstrukcyjnych.
Opis konstrukcji
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Lantan2_REMOV.jpg/300px-Lantan2_REMOV.jpg)
Karabin Lantan był indywidualną bronią samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania oparta o wykorzystanie energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór lufy. Ryglowanie przez obrót zamka w lewo (dwa rygle). Mechanizm spustowy umożliwiał strzelanie ogniem pojedynczym i seriami. Przełącznik rodzaju ognia pełniący także rolę bezpiecznika po lewej stronie komory zamkowej. Zasilanie z dwurzędowych magazynków łukowych o pojemności 30 naboi. Otwarte przyrządy celownicze składają się z muszki i celownika krzywkowego (ze szczerbiną). Przyrządy celownicze wyposażone w trytowe źródła światła (do strzelań nocnych). Kolba drewniana, stała. Łoże z tworzywa sztucznego. Lufa zakończona szczelinowym tłumikiem płomieni.
Bibliografia
- ZbigniewZ. Gwóźdź ZbigniewZ., PiotrP. Zarzycki PiotrP., Polskie konstrukcje broni strzeleckiej, Warszawa: SIGMA NOT, 1993, ISBN 83-85001-69-7, OCLC 69498863 .
- Zbigniew Gwóźdź, System "Lantan", Komandos 2/96. ISSN 0867-8669
- p
- d
- e
Pistolety i rewolwery | |
---|---|
Pistolety maszynowe | |
Karabiny, karabinki i karabiny wyborowe | |
Karabiny maszynowe | |
Granatniki i granatniki przeciwpancerne | |
Pistolety sygnałowe | |
Granaty ręczne | |
Granaty nasadkowe | |
Konstrukcje prototypowe i doświadczalne | |
Broń sportowa i myśliwska |