Juan Pardo de Tavera
Kardynał prezbiter | |||
![]() | |||
| |||
Kraj działania | Hiszpania | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 16 maja 1472 | ||
Data i miejsce śmierci | 1 sierpnia 1545 | ||
Miejsce pochówku | Toledo | ||
Arcybiskup Toledo | |||
Okres sprawowania | 1534–1545 | ||
Wyznanie | katolicyzm | ||
Kościół | |||
Sakra biskupia | 1514 | ||
Kreacja kardynalska | 22 lutego 1531 | ||
Kościół tytularny | San Giovanni a Porta Latina | ||
|
Data konsekracji | 1514 | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | nieznany | ||||||||||||
|
Juan Pardo de Tavera (ur. 16 maja 1472 w Toro, zm. 1 sierpnia 1545 w Valladolid) – hiszpański kardynał.
Życiorys
Urodził się 16 maja 1472 roku w Toro, jako syn Aresa Pardo i Guiomar Tavery[1]. Studiował na Uniwersytecie w Salamance, gdzie uzyskał licencjat z prawa kanonicznego, a następnie został rektorem uczelni[1]. W 1505 roku został kanonikiem kapituły w Sewilli, a rok później mianowano go audytorem trybunału inkwizycji hiszpańskiej[1]. 14 lipca 1514 roku został wybrany biskupem Ciudad Rodrigo i w tym samym roku przyjął sakrę[1].
Wkrótce potem został wysłany jako ambasador do Portugalii, by negocjować małżeństwa Karola V z Izabelą Portugalską oraz Jana III z Katarzyną Habsburg[1]. W 1523 roku został przeniesiony do diecezji Osma, a rok później do archidiecezji Santiago de Compostela[2]. W latach 1524–1539 był także przewodniczącym hiszpańskiej Rady Królewskiej[1].
22 lutego 1531 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Giovanni a Porta Latina[2]. Trzy lata później został arcybiskupem Toledo[2]. W 1539 roku został wielkim inkwizytorem Hiszpanii[1]. Zmarł 1 sierpnia 1545 roku w Valladolid[1].
Przypisy
- Catalana: 0049007