Gwizdacz żółty
Eopsaltria australis | |||
(Shaw, 1790) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | skalinkowate | ||
Podrodzina | gwizdacze | ||
Rodzaj | Eopsaltria | ||
Gatunek | gwizdacz żółty | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
| |||
|
Gwizdacz żółty[3] (Eopsaltria australis) – gatunek małego ptaka z rodziny skalinkowatych (Petroicidae), zamieszkujący wschodnią Australię. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Morfologia
- Wygląd
Mały ptak o szarym grzbiecie i główce oraz żółtym podbrzuszu. Dziób czarny, z haczykowato zagiętą końcówką[4].
- Rozmiary
długość ciała 15–17 cm[5].
- Masa ciała
samce 18–28 g, samice 15–24 g[6].
Występowanie
Żyje w lasach i parkach wschodniej Australii[5].
Podgatunki
Wyróżniono dwa podgatunki E. australis[1][3][7]:
- E. a. chrysorrhos Gould, 1869 – gwizdacz żółtorzytny – Australia północno-wschodnia do wschodniej
- E. a. australis (Shaw, 1790) – gwizdacz żółty – Australia wschodnia do południowo-wschodniej
Zachowanie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e4/Eastern_yellow_robin_chicks_in_nest.jpg/240px-Eastern_yellow_robin_chicks_in_nest.jpg)
Żywi się owadami, pająkami i innymi stawonogami. Łowi je głównie na ziemi i rzuca się na nie z niskiej żerdzi. Zwykle żeruje samotnie, czasem w parach lub w małych grupach rodzinnych[8].
Wyprowadza do 3 lęgów w sezonie. W zniesieniu zwykle 2–3 jaja. Budową gniazda i wysiadywaniem jaj zajmuje się samica; karmieniem piskląt – oboje rodzice, czasem pomagają im też inne ptaki. Młode są w pełni opierzone po około 12 dniach[8].
Status
IUCN uznaje gwizdacza żółtego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku[2]. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako często pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za wzrostowy[2].
Przypisy
- ↑ a b Eastern Yellow Robin (Eopsaltria australis). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-06)]. (ang.).
- ↑ a b c Eopsaltria australis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Eopsaltriinae Mathews, 1946 – gwizdacze (wersja: 2020-05-25). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-02-16].
- ↑ Gwizdacz żółty. Media Nauka. [dostęp 2020-11-21]. (pol.).
- ↑ a b Rowland i Birds of Australia 1998 ↓, s. 45.
- ↑ W. Boles: Family Petroicidae (Australasian Robins). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 474. ISBN 84-96553-42-6. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Australasian robins, rockfowl, rockjumpers, Rail-babbler. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-02-16]. (ang.).
- ↑ a b Eastern Yellow Robin. [w:] Birds in Backyards [on-line]. BirdLife Australia. [dostęp 2021-02-16]. (ang.).
Bibliografia
- Peter Rowland: Green Guide - Birds of Australia. New Holland Publisher (Australia) Pty Ltd, 1998. ISBN 1-86436-343-6. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).