Emirat Walencji
1010 – 1238 | |||
Ustrój polityczny | monarchia | ||
---|---|---|---|
Stolica | Walencja | ||
Data powstania | 1010 r. | ||
Data likwidacji | 1238 r. | ||
Władca | Zayyan ibn Mardanish | ||
Położenie na mapie![]() | |||
|
Emirat Walencji − państwo w muzułmańskiej Hiszpanii (Al-Andalus) istniejące w latach 1010–1238 . Rządzony był przez dynastię Amirydów. Amirydzi byli potomkami Hadżiba al-Mansura abi Amira. Jego dwaj synowie panujący w latach 1002–1010 ogłosili się emirami w Walencji jako spadkobiercy Umajjadów. Nie zostali jednak uznani. Właściwym założycielem dynastii był Abd al-Aziz al-Mansur. Panowanie jego stanowiło okres rozkwitu i pokoju w Walencji. Został też uznany przez kalifów z Kordoby. W 1065 roku Abd al-Malik al-Muzaffar utracił Walencję, która została przyłączona do muzułmańskiego emiratu Toledo. Ostatecznie w 1085 roku Walencję opanował Alfons VI król Kastylii. W podboju tego emiratu dużą rolę odegrał Kasytlijczyk Cyd. Emirat padł w wyniku rekonkwisty. Na mocy traktatu z Almirry w 1238 roku na terenach tych zostało utworzone Królestwo Walencji.
Dynastia Amirydów
- 1021-1061 Abd al-Aziz al-Mansur (wnuk al-Mansura abi Amira)
- 1061-1065 Abd al-Malik al-Muzaffar (syn)
- 1075-1085 Abu Bakr ibn Abd al-Aziz (brat)
- 1085 Uthman ibn abi Bakr (syn)
Bibliografia
- Danuta Madeyska, Amirydzi [w:] Mały słownik kultury świata arabskiego, red. Józef Bielawski, Warszawa 1971, s.58-59.
- Catalana: 0068958