Bathynomus
Bathynomus | |||||
A. Milne-Edwards, 1879 | |||||
![]() | |||||
Systematyka | |||||
Domena | eukarionty | ||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||||
Typ | stawonogi | ||||
Podtyp | skorupiaki | ||||
Gromada | pancerzowce | ||||
Podgromada | eumalacostraca | ||||
Nadrząd | torboraki | ||||
Rząd | |||||
Podrząd | Cymothoida | ||||
Rodzina | Cirolanidae | ||||
Rodzaj | Bathynomus | ||||
| |||||
| |||||
|
Bathynomus – rodzaj skorupiaków z rzędu równonogów (Isopoda). Przedstawiciele gatunku B. giganteus są największymi znanymi równonogami. Są przykładem gigantyzmu głębokomorskiego.
- Występowanie
- przedstawiciele rodzaju Bathynomus żyją w oceanach na głębokości od 170 do 2140 m.[1]
- Budowa
- przeciętna długość od 19 do 36 cm[2], maksymalna długość 76 cm, masa do 1,7 kg. Pokrojem ciała przypominają stonogę – mają grzbietowo-brzusznie spłaszczone ciało, przykryte masywnym pancerzem. Pancerz pierwszego segmentu tułowia zlany jest z pancerzem głowy. Na głowie występują narządy zmysłów – para złożonych oczu i dwie pary czułków. 7 par odnóży tułowiowych (pereiopodia), z czego pierwsze dwie przekształcone są w szczękonóża, służące jako część aparatu gębowego. 5 par odnóży odwłokowych (pleopodia) służy do wymiany gazowej.
- Tryb życia
- padlinożercy w głębokomorskich bentonicznych środowiskach. Ze względu na niewielkie ilości pokarmu dostępne w ich środowisku są w stanie wytrzymać głodzone do ośmiu tygodni. Zaatakowane potrafią zwinąć się w kulkę podobnie jak ich lądowi krewni.
Przypisy
- ↑ B. T. Cocke: Morphological variation in the giant isopod Bathynomus giganteus (suborder Flabellifera: family Cirolanidae) with notes on the genus. Master's thesis, Texas A&M University, 1987, s. 129 pp.
- ↑ Patricia Briones-Fourzán and Enrique Lozano-Alvarez. Aspects of the biology of the giant isopod Bathynomus giganteus A. Milne Edwards, 1879 (Flabellifera: Cirolanidae), off the Yucatan Peninsula. „Journal of Crustacean Biology”. 11, s. 375–385, 1991. DOI: 10.2307/1548464. JSTOR: 1548464.