Aleksander Zenowicz
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 1829 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 26 kwietnia 1897 |
Gubernator tobolski | |
Okres | od 1862 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Aleksander Zenowicz (częsta wersja: Despot-Zenowicz) ros. Александр Иванович Деспот-Зенович (ur. 1 marca 1825[1] lub 1829[2] w Kietowiszkach[2][1], zm. 26 kwietnia?/8 maja 1897 w Koreizie na Krymie) – polski polityk na służbie rosyjskiej, gubernator tobolski.
W młodości został zesłany na Syberię za działalność niepodległościową (różne źródła podają różną przyczynę zesłania). W 1850 mianowany wysokim urzędnikiem we wschodniej Syberii, od 1852 urzędnikiem służb granicznych w Kiachcie, a w latach 1859–1862 był naczelnikiem tego miasta. W 1862 mianowany gubernatorem tobolskim, w wyniku oskarżeń o dobre traktowanie zesłańców, a zwłaszcza zesłanych Polaków za udział w powstaniu styczniowym odwołany ze stanowiska w 1867. Zapisał się pozytywnie jako obrońca miejscowej ludności przed samowolą urzędników.
Od 1867 był członkiem rady ministerstwa spraw wewnętrznych Rosji[1].
Był odznaczony Orderem Świętej Anny (1860) i Orderem Świętego Włodzimierza (1861)[1].
Przypisy
Bibliografia
- Encyklopedia PWN, Warszawa, 1969.
- Antoni Kuczyński, Syberia. 400 lat polskiej diaspory. Wydawnictwo Atla 2, Wrocław 1998.
- VIAF: 2503151778209818130003
- PLWABN: 9810537429505606
- WorldCat: viaf-2503151778209818130003
- PWN: 4001080