Nancy van Overveldt

Nancy van Overveldt, née Nancy Wilhelmina Scheffer (Den Haag, 2 februari 1930 - Lelystad, 6 juni 2015) was een Nederlands-Mexicaanse kunstschilder. Zij werkte in Mexico tussen 1952 en 1976. Daar sloot zij zich aan bij een groep kunstenaars die expressionistische, surrealistische en abstracte kunst maakten en die modernistas solitarios genoemd worden, waaronder Mathias Goeritz, Pedro Friedeberg en Angela Gurría.[1]


Nancy van Overveldt
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonsgegevens
Volledige naam Nancy Wilhelmina Scheffer
Pseudoniem Dolores Cienfuegos
Geboren 2 februari 1930
Overleden 6 juni 2015
Geboorteland Nederland
Nationaliteit Nederlandse en Mexicaanse
Beroep(en) Kunstschilder
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1952-2014
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Biografie

Jeugd en opleiding

Nancy Wilhelmina Scheffer werd geboren op 2 februari 1930 in Den Haag als dochter van Henri Eduard Scheffer, jurist, en Jacoba Maria van Overveldt. Al vroeg werd haar talent voor tekenen opgemerkt. Als N. Scheffer won zij in 1947 een prijs in de wedstrijd voor kindertekeningen uitgeschreven door het maandblad "Het Kind".[2] In 1948 werd ze aangenomen op de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten[3]. Twee jaar later ging ze studeren op de academie van André Lhote in Parijs.

Mexico

Privéleven

In de trein van Den Haag naar Parijs ontmoette Scheffer haar toekomstige echtgenoot Reinhardt Ruge, een Mexicaan van Duitse afkomst. Ze verhuisde naar Mexico en kreeg haar eerste dochter, Tiahoga Ruge. Het huwelijk met Ruge werd ontbonden en enkele jaren na de scheiding trouwde ze met Valentín Saldaña, met wie ze haar tweede dochter kreeg, Alejandra Saldaña.

Carrière

In Mexico koos Nancy de achternaam van haar moeder en begon haar kunstenaarsloopbaan als Nancy van Overveldt. Haar eerste tentoonstelling in Mexico vond plaats in de Galeria Antonio Souza in 1954. Bij die gelegenheid leerde ze Mathias Goeritz kennen met wie ze tien jaar zou werken als assistent.[4] In die periode ontworp Goeritz de Satelliettorens, een project waar Van Overveldt bij betrokken was.

Mathías Goeritz, José Luis Cuevas en Pedro Friedeberg, onder anderen, presenteerden zich in de Galeria Antonio Souza in 1961 als Los Hartos, een groep die zich afzette tegen de sociale, politieke en nationalistische inhoud die de moderne kunst in Mexico had gekregen onder leiding van onder anderen Diego Rivera, Frida Kahlo en David Alfaro Siqueiros. In bredere zin behoorden Goeritz, Friedeberg en met hen Van Overveldt, als modernistas solitarios, solitaire modernisten, tot de Generación de la Ruptura, net als bijvoorbeeld Angela Gurría, Rufino Tamayo en Juan Soriano.[5]

In 1960 exposeerde Van Overveldt voor de eerste maal in New York.[6] Van Overveldt was 40 jaar lid van de kunstenaarsvereniging Salón de la Plástica Mexicana.[7]

Nederland

In 1974 overleed haar tweede echtgenoot en in 1976 keerde Van Overveldt terug naar Nederland. De verhuizing had een grote invloed op haar werk.[8] Ze vestigde zich in Wassenaar en werd lid van Kunstgroep Wassenaar, destijds kunstvereniging De Molen. In 1990 verhuisde Van Overveldt naar Lelystad en werd lid van de Kunstenaarsvereniging Flevoland.

Werk

Tentoonstellingen (selectie)

Solotentoonstellingen

  • Galerie Antonio Souza, Mexico-Stad, 1954
  • Museo del Palacio Nacional de Bellas Artes, januari 1966
  • Kunstzaal Heuft, Wassenaar, januari 1967
  • Galerie Chapultepec, Mexico-Stad, 1972
  • Salón de la Plástica Mexicana, Mexico-Stad, 1976
  • Expositieruimte, Schiphol, maart 1977
  • De Lawei, Drachten, mei 1977[9]
  • Galerie Ivnaser, Den Haag, mei 1979
  • Galerie Edison, Den Haag, maart 1984
  • Galerie Cheiron, Utrecht, april 1987
  • October Gallery, Londen, 2009
  • Shortgolf, Swifterbant, juni-augustus 2009[10]

Groepstentoonstellingen

  • Goethe Instituut, Mexico-Stad, 1974. Met Mathias Goeritz, Pedro Friedeberg, Diego Matthai en Naomi Siegmann
  • Cultureel Centrum Corrosia, Almere, 2004
  • Mexicaanse Ambassade, Den Haag, 2019. Movimiento[11]

Overzichtstentoonstellingen

  • Salón de la Plástica Mexicana, Mexico-Stad, 2015. Homenaje a Nancy van Overveldt
  • Provinciehuis Flevoland, Lelystad, 2016. Eerbetoon Nancy van Overveldt[12]
  • Mexicaanse Ambassade, Den Haag, 2019, The paths of an artist[13]
  • Pulchri Studio, Den Haag, 2020, Ontdekkingen
  • Museo Morelense de Arte Contemporáneo, Cuernavaca, 2021. Nancy van Overveldt: 70 años de obra artística[14]

Publicaties

  • Gedreven door de wens vorm te geven aan het wonderbaarlijke begeef ik mij in de verf[15]
  • Vivencias Mexicanas (2004), onder het pseudoniem Dolores Cienfuegos

Boekillustraties

  • Spectrum van regressie en reincarnatie, Ankh-Hermes, 1996[16]
  • https://www.nancyvanoverveldtcollection.com/
Bronnen, noten en/of referenties
  1. LA RUPTURA. laruptura.org. Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29 oktober 2021.
  2. Jury, Verslag van de tentoonstelling van kindertekeningen (gevonden in Delpher). Maandblad der Nederlandsche Vereeniging voor Teekenonderwijs (September 1947). Gearchiveerd op 22 juli 2022. Geraadpleegd op 22 oktober 2021.
  3. (es) Zanella, Gretel, Nancy van Overveldt y su música visual. El Universal (26 november 1999). Gearchiveerd op 22 oktober 2021. Geraadpleegd op 22 oktober 2021.
  4. (es) Cabañas Díaz, Pablo, OTRAS INQUISICIONES: Grandes maestras: Nancy Van Overveldt. Almomento | Noticias, información nacional e internacional (5 oktober 2021). Geraadpleegd op 25 oktober 2021.
  5. La Ruptura Y Sus Antecedentes - Capilla del Arte UDLAP - Universidad de las Américas Puebla (UDLAP). www.udlap.mx. Gearchiveerd op 28 oktober 2021. Geraadpleegd op 28 oktober 2021.
  6. Stan Huygens, Journaal. gevonden in Delpher. De Telegraaf (9 mei 1960). Gearchiveerd op 31 oktober 2021. Geraadpleegd op 28 oktober 2021.
  7. Galería: mujeres artistas del Salón de la Plástica Mexicana - Filosofías, artes, historias y feminismos. sites.google.com. Gearchiveerd op 25 oktober 2021. Geraadpleegd op 25 oktober 2021.
  8. (en) Katrien van den Berghe, Tussen vuur en water: een interview met Nancy Van Overveldt.. In het licht gezet (13 augustus 2015). Gearchiveerd op 22 november 2021. Geraadpleegd op 22 november 2021.
  9. Sikke Doele en Marius Touwen, De Friese Galerij. Leeuwarder courant - gevonden in Delpher (13 mei 1977). Gearchiveerd op 25 oktober 2021. Geraadpleegd op 25 oktober 2021.
  10. Hein Walter, In Memoriam Nancy van Overveldt. Cunst, Digitaal tijdschrift K V F. Kunstenaars Vereniging Flevoland (juli 2015). Gearchiveerd op 26 oktober 2021. Geraadpleegd op 26 oktober 2021.
  11. (en) Tamara Dijkstra, Transcending Borders. Diplomat magazine (10 maart 2019). Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29 oktober 2021.
  12. Nancy van Overveldt in het Provinciehuis. Kunstenaars Vereniging Flevoland (8 juli 2016). Gearchiveerd op 25 oktober 2021. Geraadpleegd op 25 oktober 2021.
  13. (en) Itzel Barragán García, The paths of an artist, transmitted by her works of art.. Diplomat magazine (12 juli 2019). Gearchiveerd op 29 oktober 2021. Geraadpleegd op 29 oktober 2021.
  14. (es) MMAC — Nancy van Overveldt, 70 años de obra artística. MMAC — Nancy van Overveldt, 70 años de obra artística. Gearchiveerd op 25 oktober 2021. Geraadpleegd op 25 oktober 2021.
  15. (en) Nancy van Overveldt : Gedreven door de wens vorm te geven aan het wonderbaarlijke begeef ik mij in de verf. Van Abbe Museum. Gearchiveerd op 25 oktober 2021. Geraadpleegd op 25 oktober 2021.
  16. Henri L. de Vidal de St. Germain (cop. 1996). Spectrum van regressie en reïncarnatie. Ankh-Hermes, Deventer. ISBN 90-202-8103-8.
Bibliografische informatie