(74) Galatea
(74) Galatea | ||||
---|---|---|---|---|
Plaats uw zelfgemaakte foto hier | ||||
Type | C | |||
Datum ontdekking | 29 augustus 1862 | |||
Ontdekt door | Ernst Tempel | |||
Vernoemd naar | Galatea | |||
Massa | (6.13 ± 5.36) × 1015 kg | |||
Dichtheid (ρ) | 6.66 ± 5.94 g/cm3 | |||
Rotatietijd | 17,270 uur | |||
Absolute helderheid | 8,66 mag | |||
Albedo | 0,043% | |||
Baangegevens | ||||
Perihelium | 2,112 AE | |||
Aphelium | 3,445 AE | |||
Halve lange as (a) | 2,778 AE | |||
Excentriciteit (e) | 0,240 | |||
Lengte klimmende knoop (Ω) | 197,13 | |||
Argument van het periapsis (ω) | 174,519° | |||
Middelbare anomalie (M) | 36,838 | |||
Periode (P) | 4,63 jaar | |||
Inclinatie (i) | 4,075° | |||
|
(74) Galatea is een grote C-type hoofdgordel planetoïde. Het oppervlak is zeer donker van kleur, met een albedo van slechts 0,034. Galatea werd op 29 augustus 1862 ontdekt in Marseille, Frankrijk, door de komeetontdekker Ernst Tempel. Het was zijn derde ontdekking van een planetoïde. De planetoide is vernoemd naar een van de twee Galatea's in de Griekse mythologie. Een sterbedekking door Galatea werd waargenomen op 8 september 1987. Naam Galatea is ook de naam van een van de manen van Neptunus.
Fotometrische waarnemingen van deze planetoïde in 2008 bij het Organ Mesa Observatory in Las Cruces, New Mexico gaven een lichtkromme met een rotatieperiode van 17,270 ± 0,002 uur en een helderheidsvariatie van 0,08 ± 0,01 in magnitude.
Externe link
- (en) (74) Galatea in de JPL Small-Body Database
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel (74) Galatea op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.